Dowiedz się, dlaczego przyjmowanie wysokich dawek witaminy D3 czasem nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

1. Niedobór magnezu

Magnez jest niezbędny do aktywacji witaminy D. Zalecana dawka to 4–6 mg/kg masy ciała na dobę. Bez odpowiedniego poziomu magnezu długotrwałe przyjmowanie D3 może podnosić stężenie wapnia i fosforanów, co sprzyja odkładaniu się złogów w naczyniach.

2. Niedobór witaminy A i E

Przede wszystkim witamina A zwiększa biodostępność D3. Ubogie spożycie A, przewlekłe infekcje, blokady genetyczne czy problemy jelitowe (np. niski poziom enzymu DAO, nietolerancja laktozy) utrudniają przekształcenie beta-karotenu w retinol.

3. Problemy z wątrobą i wydzielaniem żółci

Pierwszy etap aktywacji witaminy D odbywa się w wątrobie. Objawy sugerujące zaburzenia: jasne lub rudawe stolce, klejąca konsystencja, częste wzdęcia oraz niski poziom cholesterolu (< 150–160 mg/dl). Dotyczy także dzieci.

4. Patogeny

Niektóre mikroorganizmy, np. Borrelia burgdorferi, mogą blokować wchłanianie witaminy D, obniżając jej skuteczność.

5. Interakcje leków

Leki, które mogą ograniczać wchłanianie D3:

• Preparaty na otyłość (orlistat)
• Leki na cholesterol i trójglicerydy (cholestyramina)
• Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, barbiturany)
• Antybiotyki (ryfampicyna)
• Glikokortykosteroidy
• Leki przeczyszczające
• Niektóre leki na alergię

Utrzymywanie stabilnego poziomu witaminy D

Witamina D działa jak hormon. Aby uniknąć wahań odporności i zaburzeń hormonalnych (m.in. pracy tarczycy), warto dążyć do stabilnego, jednakowego poziomu przez cały rok.

Informacje na stronie mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej.